برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

کافه لمیز یا صندوقچه خاطرات

سلام
هرکی با یه چیزی آروم میشه و حالش خوب میشه
اصولا آدما دو دسته اند ؛ درونگرا و برون گرا.
من فکر میکنم از دسته برونگرا ها هستم ولی بعضی وقتا مخصوصا زمان هایی که خسته ام ؛ اینکه با خودم باشم خیلی بیشتر بهم لذت میده. من عاشق اینم که اوقاتی که خسته م برم کافه لمیز ونک و بشینم کتاب بخونم و کارامو انجام بدم.
حدود یکسال پیش بود که سمت ونک رد میشدم و یه مغازه با یه درب زرد رنگ و یه ظاهر تقریبا مدرن و خفن نظرم رو جلب میکرد که هیچوقتم توش نمیرفتم تا اینکه گفتم بذار یه بار اونجا رو امتحان کنم.
برخورد و کیفیت خیلی خوبی دارن. تمام کسایی که اونجا کار میکنن همشون هم سن و سال خودم هستن با روابط عمومی بالا و قوی ؛ خیلی هم با حوصله و خوش اخلاق.
غیر از قهوه ترک ؛ فکر میکنم بقیه چیزا سرو میشه.
از نظر قیمت هم به نظرم از خیلی جاهای دیگه مناسب تر هست.
مزیت کافه لمیز ونک شاید نسبت به بقیه جاها اینه که به لطف میز سوشال که در وسط کافه هست محیط خیلی باحالی هست برای نتورکینگ یا شبکه سازی یا ارتباط عمومی و معاشرت با بقیه آدما ؛ من خودم کلی دوست خوب و با ارزش پیدا کردم.
خلاصه که اگه گذرتون به لمیز سمت ونک افتاد یه سری بهش بزنید و ببینید چه حسی پیدا میکنید.
فعلا همین
مخلص