برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

نامه ای به فرزند عزیزم

بابایی سلام

الان که دارم مینویسم نمیدونم این نامه مجازی میمونه یا چند سال دیگه اگه زنده بودم و با چشمام دیدمت ؛ بعداز اینکه محکم بغلت کردم یواشکی بذارمش روی میز تحریرت ات تا بخونیش.

بابایی دنیا قشنگه ؛ خیلی هم قشنگه ولی اینو بدون که بی رحمه.

همونقدر که قشنگه و روزا و آدمای خوب میذاره سر راهت که فکر میکنی خوشبخت ترین آدم دنیا هستی ؛ بی رحمی های خودشم داره و روزا و آدمای بد هم سر راهت میذاره.

انقدر بد که بعضی وقتها نمیدونی چی کار باید کنی. انقدر بد که بعضی وقتها تحمل کردنشم برات طاقت فرسا میشه.

درست زمانی که فکر میکنی تمام برنامه هات مرتب و منظم میره جلو ؛ چنان همه چیز به هم میریزه که باور نمیکنی.

زمانی که فکر میکنی همه چیز روی اصول خودش میره جلو ؛ یهو یه اتفاقی میوفته که همه چیز رو خراب میکنه.

درست زمانی که فکر میکنی تا سالهای سال زنده هستی و میسازی و فکر میکنی به همه اهدافت میرسی ؛ حتی برای بار چندم ؛ خاموشی و مرگ جوری فرا میرسه که هیچکی حتی فکرش رو هم نمیکنه.

زمانی که درست تموم میشه و وارد بازار کار میشی تا زندگیت رو بسازی ؛ متوجه میشی هیچی بلد نیستی و تازه باید تلاش کنی برای یادگیری چیزای جدید و بعد از چندسال و دست و پنجه نرم کردن با انواع و اقسام چالش ها و سختی ها و تحقیرها ؛ وقتی که توی کارت خبره شدی و تصمیم گرفتی روی پاهای خودت وایستی آدمایی رو میبینی که به جای کمک کردن بهت چنان جلوی موفقیتت رو میخوان بگیرن که خودتم باور نمیکنی. آدمایی رو میبینی که در ظاهر کمک کردن و در قالب دوست چنان سواستفاده هایی ازت میکنن که تا سالها متوجه نمیشی و وقتی هم که متوجه میشی و دیگه کارایی که براشون میکردی رو نمیکنی و بر خلاف میل شون رفتار میکنی چنان شروع میکنن به تخریب کردنت که خود خدا هم انگشت به دهن میمونه.

بابایی ؛ درست زمانی که احساس میکنی خوشبخت ترین آدم روی زمین هستی و تمام دوستانت و عزیزانت دور و اطرافت هستند ؛ معنی از دست دادن رو میچشی و وقتی هم که دلت تنگ بشه کاری جز دیدن تصاویر و شنیدن احتمالا ویس هاشون نمیتونی انجام بدی.

اینا تازه بخشی از بی رحمی های دنیاست.

بابایی خودمم هنوز نمیدونم قشنگی هاش رو باور کنم یا بی رحمی هاش رو. انگار واقعا دنیا برای هر آدمی به یه اندازه قشنگی و بی رحمی داره.

روزایی میرسه که با همه دستاوردهات و همه اعتبار و ارزشت ؛ بی انگیزه ترین آدم جهان میشی. دلسردترین و بی رمق ترین!

وقتایی که دیگه خریدن یا به دست آوردن هیچی ؛ حتی یه اتفاق خوب دیگه خوشحالت نمیکنه.

وقتایی که آدمایی رو میبینی که با دیدن کوچکترین چیزا میخندن یا حالشون خوبه ولی برای تو اینجوری نیست و تازه شروع میکنی به مقایسه کردن خودت با آدمها.

اره بابایی اینا تازه بخشی از بی رحمی های دنیاست.

بابایی وقتی خیلی از آدما برسن به تهش ؛ عوض میشن یا بهتر بگم عوضی میشن جوری که خودشونم نمیتونن تصور کنن.

بابایی سعی کن شکل اونا نشی ؛ حتی اگه همه عالم و آدم کمر بستن برای اذیت کردن تو. حتی اگه همه عالم و آدم کمر بستن برای از بین بردن تو.

حتی اگه تنها ترین و بی پناه ترین و درد کشیده ترین آدم شدی توی دنیا ؛ هیچوقت شبیه آدمایی نشو که شرایط بد عوض یا عوضی شون میکنه.

به قول یه عزیزی ؛ با هرآدمی به اندازه معرفت خودت طی کن. حتی اگه نفهمید.

بابایی ؛ با معرفت باش.

یادت باشه توی بی رحم ترین و بدترین شرایط دنیا فقط یکی هست که میتونه کمکت کنه.

اینو بهت میگم چون بارها توی این شرایط قرار گرفتم و نذاشت به تهش برسم.

بارها توی بدترین شرایطی قرار گرفتم که اگه نبود ؛ منم الان نبودم.

بابایی ؛ با خدای بالاسرت رفیق باش.

اگه باهاش رفیق باشی همیشه کمکت میکنه. همیشه توی جاهای بد نمیذاره به تهش برسی. کاری میکنه که کمتر روزای بد رو تجربه کنی.

بابایی توی زندگی جاها و موقیعت هایی هست که میبینی جز خدا کسی رو نداری و هیچکی برات نمونده.

وقتایی هست که میبینی فقط خودت موندی و خودش. بقیه فقط لب و دهن بودن.

بابایی وقتایی که دلسردترین و بی انگیزه ترین و بی رمق ترین شدی ؛ به خودش پناه ببر و ازش بخواه که نجاتت بده.

ازش بخواه نذاره سرت خم بشه. جلوی هیچکسی.

ازش بخواه نذاره عوض یا عوضی بشی.

یادت باشه روزی شرایط بد بالاخره تموم میشه و دوباره بلند میشی از جات و اون روز احساس میکنی پخته ترین آدم دنیا هستی.

یادت باشه زندگی فقط درد و غم نیست. همه ما حتی توی بدبختی و بدترین شرایط چیزهایی رو داریم که احساس کنیم خوشبخت هستیم. جوری که کسی نمیتونه از بین ببرتش ولی ۹۹ درصدمون چشمامون رو بستیم و نمیبینیمش.

بابایی با معرفت باش ؛ خوب باش ؛ سعی کن به کسی آزار نرسونی ؛ سعی کن اگه کسی اذیتت کرد تو باهاش اونجوری رفتار نکنی و تنها کاری که میکنی این باشه که خودت رو از اون آدم محروم کنی ؛ همیشه درست باش حتی در فقیرترین روزا. حتی وقتی که عزیزترین دوستت ازت پول قرض میگیره و دیگه بهت پس نمیده یا حتی وقتایی که بی کار شدی.

بابایی با اون بالاسری رفیق باش.

اون نمیذاره بد بشی

اون همه مون رو نجات میده

به شرطی که ازش بخوایی و باهاش رفیق باشی

 

یکشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۸ / ساعت ۲٫۳۳ بعدازظهر

علیرضا پیر

همیشه عادت داشتم به نوشتن روزانه هام. اینجا دنیای شخصی منه. فارغ از هر قضاوتی فقط گوش کن. روزانه هام رو مینویسم در جهت حفظ و ادامه یه عادت قدیمی :)

https://www.alirezapir.com