برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

دکتر علیرضا شیری

سلام
معمولا شبها که از سرکار بر میگردم از چهارراه پارک وی تا سر نیایش پیاده میرم.
بعضی وقتام تا میدون ونک پیاده میرم.
اگه مثل خیلی ها بگید چرا؟! جوابش اینه که توی کل تهران من عاشق خیابون ولیعصر هستم ؛ ینی به نظرم هیچ نقطه ای از تهران مثل خیابون ولیعصر نیست.
معمولا توی راه هندزفری توی گوشم هست ؛ یا موزیک گوش میکنم یا پادکست. ( البته دومی رو بیشتر گوش میکنم )
از اونجا که به روانشناسی خیلی علاقه دارم از قدیم پادکست های دکتر حلت و علیرضا شیری رو دنبال میکردم و هنوز دنبال میکنم.
دکتر شیری یک سری پادکست تولید میکنه به اسم گوش نیوش.
اگه دروغ نگم از همون اوایل دنبال کردم و فکر نمیکنم چیزیش رو جا انداخته باشم ( بعضا بیش از دو بار گوش دادم بهشون )
چیزی که باعث جذابیتش میشه اینه که اولا چیزایی که میگه آرومم میکنه و منو به فکر میبره ( عمیقا )
بعدم اینکه حقیقتا حرفه ای تولید میشه. تمام گوش نیوش ها موسیقی متن دارن و مرتبط با هر موضوع موسیقی عوض میشه.
توی این دو سال خیلی از عادت های نه خیلی خوبم رو گذاشتم کنار ؛ یه سری از مسله هایی که برام آشفتگی ذهنی داشت حل شد ؛ به خیلی چیزا فکر کردم و براشون راه حل پیدا کردم ؛ چیزایی که رو شنیدم که بدون حتی تجربه کردن شون برام درس های بزرگی داشتن.
خلاصه که هر روز و هر روز من بیشتر عاشق این به اصطلاح گوش نیوش ها میشم.
بعضی آدما رو بدون اینکه از نزدیک بشناسی یا اونا تورو بشناسن ؛ نقش زیادی توی زندگیت ایفا میکنن.
علیرضا شیری هم از همون آدماس. بدون اینکه تا حالا از نزدیک دیده باشم شون یا اینکه ایشون منو بشناسن نقش بزرگی توی زندگیم داشتن.
خلاصه که امیدوارم یه روزی از نزدیک ببینمشون که قطعا برام افتخاره
اگرم ایشون رو نمیشناسید که یه سری به سایت خانه توانگری بزنید. ( توی گوگل سرچ کنید براتون میاره )
چیزی که باعث شد امشب اینو بنویسم هم گوش نیوش جدیدشون بود به اسم رهایی از حال بد افسردگی.
به حدی سر ذوق آورد منو که خواستم باهاتون مشترک شم.
فعلا همین

علیرضا پیر

همیشه عادت داشتم به نوشتن روزانه هام. اینجا دنیای شخصی منه. فارغ از هر قضاوتی فقط گوش کن. روزانه هام رو مینویسم در جهت حفظ و ادامه یه عادت قدیمی :)

https://www.alirezapir.com